سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
199
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
راجع است . قوله : او اختلّ غيره من الشّرائط : ضمير در [ غيره ] به سبق الزّوج بالقذف راجعست . قوله : كاختلاف كلامهم : يعنى كلام شهود . قوله : فى الشّهادة : يعنى در مقام شهادت و مقصود اين است كه كلام شهود در حين شهادت با يكديگر از حيث زمان يا مكان و يا كفيّت وقوع فعل مثلا مختلف درآمد مثلا يكى از شهود اظهار كرد كه فعل در روز چهارشنبه واقع شده و ديگرى آن را به روز سهشنبه استناد داد . قوله : او ادائهم الشّهادة مختلفى المجلس : ضمير در [ ادائهم ] به شهود راجع بوده و مراد اينست كه چهار شهادت بطور متناوب و متعاقب در جلسات متعدّد شهادت دادند . قوله : او عداوة احدهم لها : ضمير در [ احدهم ] به شهود و در [ لها ] به زوجه راجعست . قوله : او فسقه : يعنى فسق احدهم . قوله : فانّها حينئذ لاتحدّ : ضمير در [ انّها ] و [ لاتحدّ ] به زوجه راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين اختلال الشّروط مىباشد . متن : ( و يلاعن الزوج ) لإسقاط الحد عنه بالقذف ، ( و إلا ) يلاعن ( حد ) ، و يحد باقي الشهود للفرية . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 10 - زوج بواسطه قذفى كه نموده بايد لعان كرده و حدّى را كه به ذمّهاش آمده بدين وسيله اسقاط كند و در غير اين صورت بايد حدّ بخورد .